Przyczyny i leczenie urazów łokcia u dzieci

Przyczyny i leczenie urazów łokcia u dzieci

Istnieje kilka możliwych przyczyn urazów łokcia u dzieci. Wśród nich są skoki na trampolinie, upadek z łóżka i osteochondritis dissecans. Leczenie dla dzieci jest oparte na rodzaju urazu i choroby podstawowej. Oprócz tych wspólnych przyczyn, zrozumienie anatomii łokcia jest ważne dla dokładnej oceny i zarządzania. Prawidłowa diagnoza i leczenie są również kluczowe dla poprawy wyników.

Skakanie na trampolinie

Zgodnie z badaniem, istnieje duże ryzyko urazów łokcia u dzieci podczas skakania na trampolinach. Większość urazów powstaje w wyniku upadków na wyciągniętą rękę. Częstą przyczyną są również kolizje z innymi skaczącymi lub ramą. Młodsi skoczkowie są bardziej narażeni na te urazy niż starsi. Najczęstszym miejscem urazu był łokieć, ale stwierdzono również zwiększone ryzyko urazów przedramienia.

W rezultacie ryzyko urazu łokcia u dziecka w wyniku skoków na trampolinie wzrasta dziesięciokrotnie. Wynika to z faktu, że mali skoczkowie są bardziej narażeni na zderzenie z innymi uczestnikami lub na zepchnięcie z trampoliny. Ponadto dzieci, które są mniejsze są również bardziej narażone na urazy w wyniku kolizji z większymi osobami, które znajdują się na trampolinie. Jest to spowodowane większą masą większej osoby, która może stworzyć większą ilość elastycznego odrzutu i uderzenia niż dorosły doświadczyłby podczas lądowania na stałym gruncie.

Badanie wykazało również, że większość dzieci, które doznały obrażeń w wyniku skoków na trampolinie, była młodsza niż dziesięć lat. Podczas gdy większość urazów nie była traumatyczna, najmłodsza osoba była najbardziej narażona na uraz. Większość pacjentów miała urazy głowy lub szyi. Łącznie pięćset sześćdziesiąt pięć pacjentów zostało ocenionych na oddziałach ratunkowych pod kątem urazów spowodowanych skokami na trampolinie, a większość z nich korzystała z trampolin o regularnych rozmiarach.

Według badań, wypadki na trampolinach mogą powodować poważne obrażenia u dzieci. Prawie sześć tysięcy dzieci w Stanach Zjednoczonych jest rannych przez trampoliny każdego roku. Stąd ważne jest, aby pamiętać o wytycznych i innowacyjnych projektach trampoliny, aby zmniejszyć ryzyko obrażeń. Nie ma jednak gwarancji, że wypadki nie będą miały miejsca. Nigdy nie można być jednak zbyt ostrożnym. Jedynym sposobem na zmniejszenie tego ryzyka jest zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa.

Upadek z łóżka

Często dzieci spadają z łóżka i ranią sobie łokcie. Na szczęście leczenie złamania łokcia zależy od jego rodzaju i stopnia złamania kątowego i przemieszczenia. Przemieszczenie odnosi się do odległości między złamanymi końcami kości. Unieruchomienie może być wymagane przez pięć tygodni, a zdjęcia rentgenowskie są często potrzebne, aby zapewnić, że złamanie nie jest przemieszczone.

Złamanie w łokciu dziecka może również powodować ból i obrzęk. To zwykle nie jest stan zagrażający życiu i może być tymczasowe lub niewielkie powikłanie. Dziecko powinno zgłosić się do lekarza, gdy tylko doświadczy bólu w łokciu. Leczenie złamania łokcia zależy od wieku dziecka i ogólnego stanu zdrowia. Jeśli kość jest złamany, over-the-counter środek przeciwbólowy może być przepisany. Jeśli złamanie jest niewielkie, dziecko może być w stanie wrócić do normalnych działań. Jeśli łokieć jest ciężki, dziecko może potrzebować być usunięte ze wszystkich działań i mieć surgery.

Często, złamania łokcia są wynikiem upadku. Małe dzieci mogą dostać złamania łokcia podczas zabawy na monkey bar i stracić przyczepność, co powoduje ich upadek na wyciągniętą rękę. Upadki z mniejszych wysokości również mogą skutkować złamaniem łokcia. Aby pomóc zmniejszyć ryzyko złamania łokcia, rodzice powinni odradzać skakanie z łóżka i mebli. Noszenie ochraniaczy na łokcie może również pomóc.

Po upadku, dostawca opieki zdrowotnej zbada ramię pod kątem oznak urazu łokcia. Poważne urazy mogą uszkodzić naczynia krwionośne i nerwy, które mogą wymagać operacji, aby naprawić. Zdjęcia rentgenowskie są często najlepszym sposobem na zdiagnozowanie złamania w łokciu dziecka. Niektóre złamania mogą nie pokazać się na zdjęciu rentgenowskim. Dokładna ocena jest najlepszym sposobem, aby zapobiec komplikacjom i pomóc dziecku szybko odzyskać.

Hemarthros

Hemarthrosis jest dziedzicznym zaburzeniem krwi. Występuje, gdy krew zaczyna gromadzić się w stawach, powodując ich obrzęk i krwawienie. Zespół ekspertów z Children’s Health może pomóc Ci opanować objawy i zapobiec trwałemu uszkodzeniu stawów. Istnieje kilka sposobów leczenia hemarthrosis, w tym szybka terapia zastępcza czynnikiem krzepnięcia. Leczenie ma na celu zmniejszenie obrzęku stawów, bólu i trudności w poruszaniu się.

W ostrej hemarthrosis, terapia zastępcza czynnika i analgezja może pomóc kontrolować krwawienie i ponowne obrażenia. Celem terapii zastępczej czynnikiem jest utrzymanie stężenia w osoczu od 50 do 100 g/L. Osoby mające małe dzieci powinny otrzymać lek jak najszybciej, aby zapobiec pogorszeniu stanu i doprowadzeniu do choroby zwyrodnieniowej stawów. Pacjenci mogą również podawać preparaty zastępujące czynniki w domu.

Rodzice dziecka chorego na hemofilię powinni poinformować opiekunów o chorobie. Powinni być również przygotowani do powiadomienia rodziców w przypadku urazu lub nagłego wypadku medycznego. Pomocne jest również zapisywanie wszelkich pytań i nowych instrukcji, które mogą być udzielane przez świadczeniodawcę. Ważne jest również, aby zapisać wszelkie informacje na temat aktualnego poziomu aktywności dziecka i stanu zdrowia. Ponadto, jeśli istnieje podejrzenie przemocy fizycznej, opiekun powinien natychmiast zgłosić tę informację do odpowiednich władz.

Ramię badania stanowili pacjenci z hemofilią A lub B, w wieku od dwóch do siedmiu lat. Dane follow-up od pacjentów zostały wykorzystane do określenia, czy leczenie było skuteczne. Wyniki podłużnej obserwacji wykazały, że ramię profilaktyczne doświadczyło zmniejszenia krwawień do stawów po JOS. Badacze postawili hipotezę, że krwawienie związane z inhibitorem zmieniłoby się w ramieniu otrzymującym profilaktykę.

Osteochondritis dissecans

Osteochondritis dissecants u dzieci to stan, który rozwija się w wyniku powtarzających się urazów łokcia. Występuje częściej u dzieci niż u dorosłych. Osteochondritis dissecans może wystąpić z pojedynczego urazu łokcia lub z powtarzających się urazów. Stan ten charakteryzuje się bólem i ograniczonym przepływem krwi do łokcia. Jednak łagodne objawy często nie wymagają leczenia.

Ten bolesny stan stawów jest najczęstszy u dzieci, które uprawiają sport. Najczęściej dotyka kolana, ale może również wystąpić w łokciu lub kostce. Osteochondritis dissecans różni się od choroby Pannera, która jest samoograniczająca i może wymagać jedynie minimalnego leczenia. Jednak to schorzenie może uniemożliwić dziecku poruszanie łokciem. Dlatego wczesna diagnoza i leczenie są niezbędne, aby zapobiec postępowi osteochondritis dissecans.

Pomimo braku ostatecznej diagnozy, dzieci z tym schorzeniem mogą odnieść korzyści z leczenia w odpowiednim czasie. Dostępność technik artroskopowych i kompleksowych badań diagnostycznych jest kluczem do zapobiegania dalszym uszkodzeniom stawu. Osteochondritis dissecans może prowadzić do opóźnionego gojenia i nawracających objawów. Na szczęście istnieją metody leczenia tego schorzenia. Właściwa diagnoza może prowadzić do skutecznego leczenia.

Traktowanie osteochondritis dissecans u dzieci jest oparte na stanie pacjenta. U młodszych dzieci, warunek zazwyczaj leczy się na własną rękę. Jednak u starszych dzieci, warunek może trwać dłużej niż to. Dalsze leczenie może być konieczne, jeśli fragmenty są większe lub mogą powodować przerastanie zdrowej kości. Pacjent może być również leczony fizykoterapią.

Choroba Pannera

Podstawowym leczeniem choroby Pannera u dzieci są leki przeciwzapalne, może być również zalecana fizykoterapia. W niektórych przypadkach dziecko może wymagać zaprzestania uprawiania sportu na krótki okres czasu. Nie jest to jednak konieczne, a choroba ma tendencję do samoistnego ustępowania z czasem. Nieoperacyjna rehabilitacja nie leczy choroby Pannera, a jedynie oferuje tymczasowe złagodzenie objawów.

Objawy choroby Pannera obejmują ból w łokciu i tkliwość nad nasadą. Objawy te zwykle odchodzą w miarę wzrostu kości dziecka. Jednak niektóre dzieci mogą mieć trudności z wyprostowaniem łokcia. Jeśli te objawy utrzymują się, dziecko może wymagać fizykoterapii. Podczas okresu rehabilitacji, capitellum będzie rosnąć z powrotem do swojego normalnego okrągłego kształtu. Lekarz może zalecić szynę lub gips, aby utrzymać łokieć prosto.

Lekarz przeprowadzi egzamin fizyczny, aby ocenić nasilenie bólu w łokciu. Wyniki rentgenowskie mogą ujawnić, że capitellum jest płaski i zapadł się, co wskazuje na upadek kości. U starszych dzieci, osteochondritis diseccans capitellum może wymagać operacji. Fizykoterapia jest w tym przypadku rzadko potrzebna. Objawom choroby Pannera mogą towarzyszyć inne objawy, w tym obrzęk i gorączka.

Młodzi sportowcy mogą być również narażeni na rozwój choroby Pannera, która dotyczy dominującego łokcia. Ten stan wpływa na płytkę wzrostową kości, która artykułuje staw łokciowy. Brak krwi powoduje, że komórki umierają, a otaczająca je kość zapada się. Ponieważ kości zapadają się, dotknięty obszar nie będzie rósł prawidłowo. Stan ten zazwyczaj ustępuje sam po kilku tygodniach odpoczynku.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.